Hey iedereen, dit is mijn eerste berichtje op mijn blog. Om het wat duidelijker te maken zal ik alles wat ik mee heb gemaakt met Fleur even vertellen. Want deze blog gaat over een pony die veel heeft meegemaakt.
Ik zal mijn pony even voorstellen:
Naam: Fleur van de Leliaard
Geslacht: Merrie
Leeftijd: 11 jaar
Ras: Connemara
Ik rij met haar vooral dressuur maar een sprongetje op zijn tijd is ook erg leuk. Vooral bosritten vind ze fantastisch! Beetje spannend dat wel maar wel leuk.
Ik wou altijd al wel een pony voor mezelf hebben om te poetsen, het rijden intresseerde me niet zo erg. Maar toen ik echt rijles kreeg op een manege kon ik toch wel goed rijden en vond het zelf helemaal fantastisch!
Ik hebt zelf heel lang gespaard en toen ik genoeg geld had was ik rond gaan bellen of mensen nog een lieve pony wisten die tekoop stond. Na 2 keer gebeld te hebben wist iemand een super lieve pony die nu nog wel een veulentje had maar die mocht snel weg. Ik had een afspraak gemaakt om eenkeer te gaan kijken en ook te rijden als ze een leuke pony was. En het was geen leuke pony het was een fantastische pony! Super lief en heel werkwillig. Ik was meteen verliefd het was de liefste pony die ik toen kende. Toen gingen we een proefrit maken. Eerst aan de longe maar ik mocht snel alleen rondrijden omdat ik haar goed aanvoelde, en het veulen dat ze had liep braaf mee. Stap, draf en galop allemaal fantastische gangen! En het springen... Wauw wat voelde dat goed op haar rug! Ik twijfelde niet en kocht haar, ze moest nog wel een paar weken op die stal blijven omdat het veulen nog afgespeend moest worden.
4 oktober 2010 daar stond ze in de wei, ik als de officieele eigenaar. Ze stond op een boerderij aan een dijk, grote weilanden en een zand bak nee geen rijbak zand bak omdat er eigenlijk alleen koeien stonden op de boerderij. Dus de bak was denk ik snel aangelegd? Ze vond het leuk om lekker door het weiland te crossen en het rijden ging aan het begin ook goed....toen nog wel. Naar een paar maand begon ze zich te misdragen, bokken en staken was het meestal. Ik was er helemaal zat van...waar was die fantastische pony gebleven? Ik had een instructeur gebeld en die heeft me goeie tips gegeven en langzamer hand ging ze zich weer beter gedragen.
Maar toen sloeg het noodlot toe... Ze werd hoefbevangen, voor mensen die niet weten wat dat is het is een kanteling van het hoefbeen in de hoef daardoor krijgen ze veel pijn en kunnen bijna niet lopen en draaien. Ze was hoefbevangen geworden door het gras, door teveel eiwit en suikers. Sommige paarden zijn er geveolig voor...helaas Fleur ook. Verschrikkelijk vond ik het om te zien. Zoveel pijn en ze wou zo graag nog met me mee wandelen...maar ze kon gewoon niet. We waren naar de dierenarts geweest en ze kreeg pijnstillers mee. Nu zou het beter gaan zei de dierenarts.
Naar 2 maand was ze inderdaad beter. Ik kon weer langzaam beginnen met rijden en kleine rondjes buiten stappen. Ze bleef buiten nog wel gevoelig met haar hoeven. Maar dat zou ook weer weggaan naar een tijd.
Ik was het bij de stal een beetje zat. Het was wel super gezellig en ik had een vriendin waar ik samen mee ging rijden. Maar om constant met het gevoel rond te lopen dat ze door het gras weer hoefbevangen kon worden vond ik erg vervelend. Ik was later bij de stal weggegaan en naar een stal in het bos verhuisd met Fleur. Fantastisch is het daar! Overdekte bak, goeie bodem erin, buitenbak, longeercirkel, groot weiland en het mooiste is dat we zo het bos in wandelen!
Fleur vond het super, mooie grote stal en veel zaagsel op de grond waar ze lekker in kon liggen. Klinkt te mooi voor woorden ofniet? Kennismaking met de andere paarden verliep niet volgens plan....
Om 7 uur in de ochtend moest ik haar in de wei zetten en er even bij blijven om te kijken of het goed ging. Na een tijd te blijven kijken ging ik even naar huis om een broodje te maken en weer naar het weiland te gaan. Ik fietste naar het weiland en zocht waar ze was maar ik zag haar niet. Snel fietste ik naar haar stal... en daar stond ze...helemaal bezweet en buiten adem, 3 redelijk grote wonden (2 op de heupen en 1 in de lies) en grote bulten. Ze was aangevallen door een ruin, kan gebeuren maar zo erg had ik nog nooit meegemaakt.
Een paar weken later na veel schoonmaken van de wonden en de bulten in de gaten te houden kon ik weer langzaam beginnen met rijden. Het ging niet helemaal goed en ik zocht een instructeur die gespecialeerd was in probleempaarden. Ik heb nu nog steeds dezelfde instructrice en het gaat super! Ze liep zo mooi, aan de teugel en luisterde super naar me. Ik had een wedstrijd gepland en trainde wel veel met haar.
Toen was ze tekort bekapt, ze liep kreupel met haar rechter voor hoef en dat betekende weer een paar weken rust. Ik kon dan net die wedstrijd halen, wow wat was dat een geluk!
En toen sloeg het noodlot weer toe, ze werd weer hoefbevangen. Nu kwam het door het plotseling stilstaan naar redelijk zware trainingen en ze was ook wat te dik. Nu waren en wel rontgenfoto's gemaakt van haar hoeven om te kijken hoe erg het was. Het viel gelukkig heel erg mee! Niet of nauwelijks was het hoefbeen gekanteld en verdere bloedtesten wezen uit dat het bloed helemaal prima was. En toen Fleur weer de naar buiten mocht deed ze zo gek dat ze de volgende dag een zere knie had....weer rust...
Na weer een lange tijd rust weer langzaam beginnen met rijden. Het gaat nu weer de goede kant op en ze loopt soms heel onstpannen. Buitenritten zitten er nog niet zo in omdat ze nog iets te druk is en ben bang dat ze er dan vandoor schiet. Maar na al dit ben ik blij dat ik haar heb! Ze laat elke keer zien hoe lief en werkwillig ze is! Super!
Na dit (te)lange verhaal komen er niet meer van deze verhalen alleen nog beschrijvingen van dagen.
Bedankt voor het lezen!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten